Lekiem z wyboru do miejscowego użytku w liszajcu zakaźnym jest mupirocyna. Skuteczność mupirocyny stosowanej miejscowo jest porównywalna z antybiotykami podawanymi doustnie. Lek ten powinien być stosowany 4-5 x dziennie. Dość rzadko spotyka się podrażnienie skóry w miejscu aplikacji leku. Zakażenie manifestuje się występowaniem pęcherzy lub pęcherzyków wypełnionych wodnistą zawartością, które szybko pękają, przeobrażając się w grube, miodowe strupy, które leczyć można, stosując opatrunki silikonowe lub opatrunki mazowieckie.

Niektóre z tych generyków to Kamagra (Ajanta Pharma) i polska Maxigra (Polpharma). Dostępne są też preparaty wardenafilu (Levitra, Bayer) i tadalafilu (Cialis, Lilly) o zbliżonym działaniu. Tabletki sildenafilu zawierają od 25 do 100 miligramów tego związku chemicznego. Mechanizm działania sildenafilu polega na hamowaniu enzymu fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) (powinowactwo do innych fosfodiesteraz jest znacznie mniejsze: PDE3 – ponad 4000 razy, PDE 2, 3, 4, 7, 8, polerki do paznokci 10, 11 – ponad 700 razy, PDE1 – 80 razy, PDE 6 – 10 razy).

Obecnie w leczeniu blizn zaleca się metody skojarzone. Leczenie jest trudne, zwłaszcza w wypadku bliznowców, które ciężko poddają się zmniejszaniu, a usunięte chirurgicznie nawracają, przybierając jeszcze większy rozmiar. Wybór metody leczenia uzależniony jest od szczegółowej oceny klinicznej. W przypadku blizn przerosłych wycięcie chirurgiczne daje niezłe rezultaty, zazwyczaj dzięki zmianie stopnia napięcia skóry w zasięgu blizny. Hostessa przyjemna jasno krzyczy twarde okienka.